Δελτίο Τύπου

5:44 μ.μ. Πέμπτη 15 Ιουλίου 2010

Η γιορτή που ξεκίνησε το τραπεζικό κεφάλαιο με τα πακέτα "στηριξης" της κυβέρνησης Καραμανλή,συνεχίστηκε με την  υπογραφή του Μνημονίου και την υπαγωγή στους μηχανισμούς σύνθλιψης των κοινωνιών,προχωρά καθώς φαίνεται,με το χορό των εκποιήσεων των κρατικών τραπεζών που άνοιξε η Τράπεζα Πειραιώς,ανατρέποντας καί σε αυτό το πεδίο τις προεκλογικές  εξαγγελίες του ΠΑΣΟΚ, για "ισχυρό,δημόσιο χρηματοοικονομικό τομέα".
Αυτή τη διαδικασία δέ φαίνεται μόνο να προασπίζει και να προωθεί τα συμφέροντα  ενός τμήματος του τραπεζικού κεφαλαίου που νοιώθει ευάλωτο στις πιέσεις και τους κλυδωνισμούς της συγκυρίας σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο,διαμορφώνει ταυτόχρονα ένα νέο μοντέλο χρηματοιοικονομικής διαχείρΙσης,ποιό συγκεντρωτικό,λιγότερο ανταγωνιστικό στην εσωτερική αγορά,περισότερο συμβατό με τις κατευθύνσεις και τις ανάγκες του Δ.Ν.Τ και των πιστωτών "μας".
Ακολουθόντας τις οδηγίες  και τις προτροπές του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης,αποκαλύπτει τις προθέσεις του συνόλου του ελληνικού κεφαλαίου που αξιοποιόντας την πολιτική της κυβέρνησης συμπεριφέρεται ώς σύχρονος μαυραγορίτης που αγοράζει μισοτιμής ότι πουλιέται.
Σήμερα είναι η Αγροτική και το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο,αύριο οι δημόσιες συγκοινωνίες και τα τρένα.
Χαρακτηριστικά,η προσφορά της τρ.Πειραιώς για την εξαγορά των 2 τραπεζών,δέν προσεγγίζει ούτε την αντικειμενική αξία της ακίνητης περιουσίας της Αγροτικής Τράπεζας.
Μήπως η συγκεκριμένη προσφορά,ώρες μετά τις συμβουλές του κου Παπακωνσταντίνου για συγχωνεύσεις στον τρ.κλάδο,είναι σινιάλο για τις αγορές;
Mήπως το χαμηλό τίμημα που ενδεχομένως να συνοδεύεται με καταργήσεις θέσεων και μειώσεις προσωπικού,δηλαδή απολύσεις ανοίγει ένα ακόμη μέτωπο στην ακατάσχετη επίθεση της κυβέρνησης στους εργαζόμενους και τα δικαιώματά τους;
Κυρίαρχο και ουσιαστικό θέμα σε κάθε περίπτωση δέν είναι μόνο η εξασφάλιση των θέσεων εργασίας και των δικαιωμάτων των εργαζομένων στις υπο εκποίηση τράπεζες,αλλά και η αντίστοιχη εξασφάλιση στις θυγατρικές εταιρίες,όπως σε αυτές της Αγροτικής, Δωδώνη, ΣΕΚΑΠ, ΕΛΒΙΖ και ΕΒΖ.
Με αφορμή αυτές τις εξελίξεις  και ώς συστατικό στοιχείο της πρότασής μας για παύση πληρωμής του χρέους και έξοδο απο την ΟΝΕ, επαναλαμβάνουμε την αγκαιότητα κρατικοποίησης των μεγάλων τραπεζών,την άρση της ασυλίας και της ασυδοσίας των τραπεζών,την επιβολή όρων,κανόνων και συνθηκών κοινωνικού  ελέγχου στο πεδίο δράσης και λειτουργίας του τραπεζικού κλάδου.  

Posted in by Πρωτοβουλία Οικονομολόγων-Πανεπιστημιακών | 0 σχόλια

Προκήρυξη της Πρωτοβουλίας στην Εκδήλωση της 17ης ΙΟΥΝΗ 2010

4:42 μ.μ.

Οικονομολόγοι και πανεπιστημιακοί με διαφορετικές ιδεολογικές-πολιτικές και καταβολές πήραμε την πρωτοβουλία να «σπάσουμε» το κλίμα τρομοκρατίας και σιωπής που προσπαθεί να επιβάλλει η κυβέρνηση με την πλήρη υποστήριξη του μεγάλου κεφαλαίου, των ΜΜΕ, του ΛΑΟΣ και την ουσιαστική συναίνεση της ΝΔ. 
Στόχος τους ήταν η παρουσίαση της επιλογής των μέτρων του μνημονίου κυβέρνησης – ΔΝΤ – ΕΕ ως δήθεν μονόδρομου. Τολμήσαμε να διακηρύξουμε ότι απέναντι στο «μονόδρομο» της καταστροφής που εφαρμόζουν υπάρχει άλλος δρόμος. 
Προτείναμε συγκεκριμένα μέτρα-στόχους που πρέπει να υιοθετηθούν απ’ το εργατικό και λαϊκό κίνημα για ν’ ανατραπεί αυτή η πολιτική, τα οποία δώσαμε στη δημοσιότητα μέσα από το κείμενο με τίτλο: «Παύση πληρωμών – έξοδος από το ευρώ».
Εκτιμάμε κατ’ αρχήν ως θετική την ανταπόκριση στην πρωτοβουλία μας. Όχι μόνο γιατί  συγκέντρωσε μέχρι τώρα πάνω από 700 υπογραφές μέσω του ίντερνετ, βεβαιώνοντας την δυναμική των αιτημάτων που θέσαμε. Αλλά κυρίως γιατί άνοιξε έναν πλατύ διάλογο πάνω στο περιεχόμενο αυτών των στόχων και ανάγκασε έναν ευρύτερο κόσμο αλλά και πολιτικές δυνάμεις να αρχίσουν να παίρνουν θέση. Επίδικο, μια ριζοσπαστική απάντηση στην κρίση προς όφελος των εργαζομένων. Παρότι η Πρωτοβουλία δεν είναι πολιτικό κόμμα ή μέτωπο, οι στόχοι μας είναι βαθιά πολιτικοί γιατί στοχεύουν να εμπνεύσουν νέους νικηφόρους αγώνες.
Πυρήνας και άξονας της προσπάθειάς μας είναι η διεκδίκηση αλλαγής των κοινωνικο-πολιτικών συσχετισμών μέσα από συγκεκριμένους στόχους πάλης και αγώνα, που θα επιφέρουν κατακτήσεις υπέρ των εργαζομένων μεταβάλλοντας ριζικά τη σχέση μισθών-κερδών υπέρ των εργαζομένων και σε βάρος του κεφαλαίου. Τα αιτήματα μας απευθύνονται στο κίνημα που θέλουμε να γίνει πρωταγωνιστής της νέας εποχής. Με την πάλη τους οι εργαζόμενοι μπορούν να επιβάλλουν κατακτήσεις στην σημερινή βαθιά εχθρική απέναντι στα λαϊκά συμφέροντα κυβέρνηση ή οποιαδήποτε άλλη κληθεί να εφαρμόσει αυτή την πολιτική.
Σε αυτό το πλαίσιο επιβεβαιώνουμε τους στόχους της πρωτοβουλίας. Στον ίδιο δρόμο θα συνεχίσουμε, γιατί εκτιμάμε ότι ο διάλογος που έχει ήδη ανοίξει θα συνεχιστεί και θα διευρυνθεί, μέσα από την ενεργό συμμετοχή αγωνιστών και συλλογικοτήτων κάθε μορφής από συνδικάτα, σωματεία, ομοσπονδίες, συλλόγους, κινήσεις πόλεις, πολιτιστικούς ομίλους, φοιτητικούς συλλόγους, μαθητικές συνελεύσεις, μπλογκς κλπ. Έτσι, εξακολουθούμε να απευθυνόμαστε σε κάθε ενεργό κομμάτι του εργατικού και λαϊκού κινήματος, προκειμένου η πρωτοβουλία να διευρυνθεί με συλλογικές και δημοκρατικές διαδικασίες και ν’ ανοίξει ο δρόμος για την κοινή δράση των αγωνιστών και των δυνάμεων που ενστερνίζονται αυτές τις θέσεις.
Σε αυτό το πλαίσιο κρίνουμε ως θεμιτή και αναγκαία μέσα από συλλογικές και ανοιχτές διαδικασίες τη συμπλήρωση και βελτίωσή τους. Υπογραμμίζουμε δε, ένα ελάχιστο αναγκαίο σύνολο πολιτικών θέσεων:

Ανατροπή του μνημονίου – αυξήσεις σε μισθούς, συντάξεις

•    Η τρέχουσα κρίση είναι κρίση δομική και ιστορικών διαστάσεων, του ίδιου του καπιταλισμού.
•    Η κρίση  είναι δική τους και όχι δική μας. Οι δανειστές, δεν είναι «μας», είναι «τους». Το χρέος, δεν είναι «δικό μας», αλλά «δικό τους». Δεν είναι των εργαζομένων, των μικρομεσαίων στρωμάτων της πόλης και του χωριού. Είναι χρέος των μεγαλοβιομήχανων, των εφοπλιστών, των τραπεζιτών, των μεγάλων κατασκευαστικών εταιρειών, των μεγιστάνων των ΜΜΕ και αποτέλεσμα της διαφθοράς του πολιτικού προσωπικού που τους εξυπηρετεί. Αυτό το χρέος δεν πρέπει να το αναγνωρίσει και δεν πρέπει να το πληρώσει ο Ελληνικός λαός. Θεωρούμε ότι η άρνηση της αναγνώρισης του χρέους από τη μεριά των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων βρίσκει στην πράξη την έκφρασή της μέσα από το αίτημα της παύσης πληρωμών του δημόσιου χρέους και την πάλη για την πλήρη και οριστική διαγραφή του. Θεωρούμε ότι στις συγκεκριμένες συνθήκες το αίτημα αυτό αποκτά κομβικό χαρακτήρα.
•    Ως επιτακτική ανάγκη, κόντρα στην καταστροφική πολιτική κυβέρνησης – ΔΝΤ – ΕΕ, αναδεικνύεται η πάλη των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων με στόχο να αναγκάσουν την σημερινή ή την όποια αυριανή κυβέρνηση να πάρει πίσω όλα τα αντεργατικά – αντιλαϊκά μέτρα. Άμεσα να ανατραπεί το μνημόνιο – σφαγείο δικαιωμάτων. Να  αποσυρθούν το επαίσχυντο  προεδρικό διάταγμα για τις εργασιακές σχέσεις και το αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο που ουσιαστικά  καταργεί την κοινωνική ασφάλιση. Να αυξηθεί η άμεση φορολογία του μεγάλου κεφαλαίου στο 45% με ταυτόχρονη μείωση της έμμεσης φορολογίας και της φορολογίας των εργαζομένων. Έτσι θα υπάρξουν λεφτά για αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις. Για αυξήσεις των κοινωνικών δαπανών για δημόσια δωρεάν παιδεία, υγεία και κοινωνική ασφάλιση υψηλού επίπεδου. Να σταματήσουν οι ιδιωτικοποιήσεις και το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας που θα εκτινάξουν στα ύψη το μέγεθος της ανεργίας. Να κρατικοποιηθούν χωρίς αποζημίωση και με εργατικό-λαϊκό έλεγχο οι τράπεζες και οι μεγάλες επιχειρήσεις στρατηγικής σημασίας (ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΕΥΔΑΠ, μεγάλες βιομηχανίες, συγκοινωνίες κλπ). Να ενισχυθούν οι δημόσιες επενδύσεις με έργα που θα έχουν για κριτήριο την ικανοποίηση των σύγχρονων κοινωνικών-λαϊκών αναγκών κι όχι το κέρδος των καπιταλιστών και τις μίζες των υπουργών. Που σε συνδυασμό με την κατάργηση της ελαστικής εργασίας, την μείωση των ωρών εργασίας χωρίς τη μείωση των αποδοχών, την απαγόρευση των απολύσεων θα δημιουργήσουν νέες θέσεις εργασίας.
•    Τέλος απαιτούμε την έξοδο της χώρας από την ΟΝΕ και το ευρώ που έγινε η «βασιλική οδός» για την εφαρμογή πολιτικών που ληστεύουν τα  λαϊκά εισοδήματα, καταργούν εργατικές κατακτήσεις και αποτελούν παράγοντα όξυνσης της κρίσης.

Αίθουσα Συλλόγου Υπαλλήλων Τράπεζας Ελλάδας, Σίνα 16

Posted in by Πρωτοβουλία Οικονομολόγων-Πανεπιστημιακών | 0 σχόλια

ΠΑΥΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ - ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ!

1:39 μ.μ.

ΔΝΤ σημαίνει φτώχεια ανεργία, κατοχή κι επικυριαρχία

Δραματική επιδείνωση της θέσης των εργαζομένων, της νεολαίας και των συνταξιούχων προοιωνίζεται η προσφυγή στο ΔΝΤ και το μηχανισμό διάσωσης της ΕΕ. Με αφορμή την δυσκολία δανεισμού του δημοσίου, επιχειρείται ένα πρωτοφανές για τα μεταπολεμικά δεδομένα πλήγμα στις κατακτήσεις των εργαζομένων.
Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, μετά από ένα καταιγισμό αντιλαϊκών μέτρων (αύξηση του ΦΠΑ, την μείωση των μισθών των δημόσιων υπαλλήλων, κ.α.), με το μνημόνιο που ψήφισε στη Βουλή, φέρεται αποφασισμένη να επιβάλλει: καταστρατήγηση των συλλογικών συμβάσεων, δραματική συρρίκνωση σε βαθμό εξαφάνισης των ασφαλιστικών μας δικαιωμάτων, κατάργηση του ορίου απολύσεων που θα οδηγήσει σε έκρηξη την ανεργία, περαιτέρω ελαστικοποίηση των σχέσεων εργασίας κ.α.
Ωστόσο, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, εκλέχτηκε με δέκα μονάδες διαφορά από τη ΝΔ τον Οκτώβρη υποσχόμενη αναδιανομή του εισοδήματος προς όφελος των εργαζομένων και πράττει ακριβώς τ’ αντίθετο. Επομένως, δεν έχει καμιά νομιμοποίηση να σύρει τους εργαζόμενους στο σφαγείο του ΔΝΤ και του (κατ’ ευφημισμό) μηχανισμού διάσωσης της ΕΕ.
Η προσφυγή στο μισητό ΔΝΤ ισοδυναμεί με κοινωνικό όλεθρο γιατί θα προκαλέσει έκρηξη της φτώχειας και συνεχή μέτρα λιτότητας, καθώς η ύφεση θα οδηγεί σε συνεχή συρρίκνωση τα δημόσια έσοδα. Τι θετικό άλλωστε βρίσκει η κυβέρνηση στην Ουγγαρία, τη Λετονία, την Ουκρανία, την Τουρκία και δεκάδες άλλες χώρες του κόσμου που υποβλήθηκαν στο παρελθόν στις θεραπείες σοκ του μισητού οργανισμού;
Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είναι εκτεθειμένη πολύ περισσότερο μετά την απόφαση της ΕΕ στις 9 Μαΐου όταν έγινε εμφανές πως υπήρχαν κι άλλοι δρόμοι από την μετατροπή των εργαζομένων της Ελλάδας σε πειραματόζωα για την εφαρμογή των νέων αντι-εργασιακών μέτρων. Πρόκειται για εξέλιξη που διευκολύνει την Ελλάδα να ζητήσει ακύρωση των αντιλαϊκών μέτρων.

Ο νέος Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος δεν είναι μονόδρομος

Η κυβέρνηση εξ αρχής είχε κι άλλους δρόμους πριν οδηγήσει την Ελλάδα στο τελευταίο σκαλοπάτι του διασυρμού, εκεί που συνωστίζονται όλα τα αποτυχημένα κράτη του κόσμου. Μπορούσε: να προσφύγει σε εσωτερικό δανεισμό (κάτι που δεν έκανε για να μη δυσαρεστήσει τους τραπεζίτες που θα έχαναν μέρος των καταθέσεων), να απαιτήσει ευνοϊκό δανεισμό από την ΕΚΤ (με επιτόκιο 1% που δανείζει τις τράπεζες), να απευθυνθεί στην Κίνα (όχι μέσω της …Goldman Sachs), στη Ρωσία και στις αραβικές χώρες, να απαιτήσει διμερή δανεισμό από άλλες χώρες της ΕΕ ακόμη κι απ’ τη Γερμανία με το επιτόκιο που δανείζεται η ίδια, ως ελάχιστη υποχρέωση τους για τη ζημιά που έχουν προκαλέσει στο εμπορικό ισοζύγιο της Ελλάδας από το 1981, να συμπτύξει μέτωπο διεκδίκησης φθηνών δανείων με άλλες χώρες του νότου που αντιμετωπίζουν το ίδιο πρόβλημα (Ισπανία, Πορτογαλία, Ιταλία, κ.λπ), να αντιμετωπίσει τη φοροδιαφυγή, που αγγίζει τα 19 δισ. ευρώ (8% του ΑΕΠ), να φορολογήσει την εκκλησία, τις τράπεζες, τους εφοπλιστές, να μειώσει τους εξοπλισμούς, κ.α.
Αντί για τα παραπάνω η κυβέρνηση επέλεξε ένα νέο Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο υπό το μανδύα του ΔΝΤ, επικαλούμενη τα σπρεντς της δευτερογενούς αγοράς (που μόνο ενδεικτική σημασία έχουν) πριν καν εκδώσει ομόλογα! Μια επιλογή που αποδεικνύεται καταστροφική κι επίσης ατελέσφορη. Ιδιαίτερα, μετά την ολιγωρία της κυβέρνησης να βάλει πρακτικά εμπόδια στη συνεχή φυγή κεφαλαίων από τις τράπεζες που οξύνει τα πρόβλημα ρευστότητας αυξάνοντας τον κίνδυνο δέσμευσης των καταθέσεων των μικροαποταμιευτών από τους τραπεζίτες!
Η κυβέρνηση επομένως, με τη συνενοχή του ΛΑΟΣ, των ξένων πρεσβειών, την ουσιαστική συμφωνία της ΝΔ και με την ενθάρρυνση των ΜΜΕ που καλλιεργούν κλίμα πανικού επωμίζεται τεράστιες, ιστορικές ευθύνες που ισοδυναμούν με πρωτοφανή οπισθοδρόμηση στο επίπεδο της οικονομίας και των κοινωνικών δικαιωμάτων. Δραματικές είναι επίσης κι οι συνέπειες στο μέτωπο των δημοκρατικών ελευθεριών που σηματοδοτεί η ξένη κατοχή όπως φαίνεται από τις υπερεξουσίες που συγκεντρώνει ο υπουργός Οικονομικών, από την επίδειξη βίας των δυνάμεων καταστολής και τις επιθέσεις στην Αριστερά και σε τμήματα πρωτοπόρων εργατών που μάχονται για τα δικαιώματά τους, όπως οι ναυτεργάτες.

Σε αυτό το κλίμα προοδευτικοί οικονομολόγοι και επιστήμονες με διαφορετικές απόψεις κι από διαφορετικές πολιτικές διαδρομές:

• καλούμαστε να σπάσουμε τη συνήθη σιωπή, να στηρίξουμε τους αγώνες των εργαζομένων για υπεράσπιση και διεύρυνση των κοινωνικών τους κατακτήσεων, για να μην περάσει ο νέος Μεσαίωνας.
• θεωρούμε πλέον κοινωνική αναγκαιότητα την έξοδο από το ευρώ και την ΟΝΕ κι επίσης την παύση πληρωμών του χρέους και την επαναδιαπραγμάτευση του με στόχο την μείωση ή και τη διαγραφή του. Οι εργαζόμενοι δεν έχουν κανένα λόγο να επωμίζονται κάθε χρόνο το τεράστιο βάρος εξυπηρέτησης ενός χρέους που δεν δημιούργησαν οι ίδιοι και παραλύει κάθε προσπάθεια άσκησης φιλολαϊκής πολιτικής. Αρκεί ν΄ αναφερθεί πως με βάση τον κρατικό προϋπολογισμό, που έχει ανατραπεί επί τα χείρω, οι πληρωμές τόκων (12,3 δισ. ευρώ) είναι διπλάσιες από τις πληρωμές συντάξεων (6,4 δισ.), ενώ τα χρεολύσια (29,1 δισ.) ξεπερνούν τις δαπάνες προσωπικού (26,5 δισ.)!
• απαιτούμε από την κυβέρνηση να θέσει επιτέλους ένα φραγμό στη ασυδοσία των τραπεζών επιβάλλοντας απαγόρευση φυγής κεφαλαίων, να προχωρήσει στην κρατικοποίηση των μεγάλων τραπεζών, την επαναφορά στο δημόσιο των στρατηγικής σημασίας ιδιωτικοποιημένων επιχειρήσεων (ΟΤΕ, Ολυμπιακή κ.α.) την εφαρμογή μέσω του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων μιας μακρόπνοης βιομηχανικής πολιτικής.
• άμεσα δε, διεκδικούμε την αύξηση των συντελεστών φορολόγησης των μεγάλων επιχειρήσεων, στο 45%, όπως ήταν μέχρι το 1981. Με βάση υπολογισμούς του σημερινού υπουργού Οικονομικών, από την μείωση των συντελεστών φορολόγησης των ΑΕ (από 35% στο 25%) που ανακοίνωσε ο Κ. Καραμανλής από τη ΔΕΘ το 2004, το δημόσιο χάνει κάθε χρόνο 5 δισ. Επομένως, τα διαφυγόντα έσοδα την τελευταία 6ετία είναι ίσα με το έλλειμμα του προϋπολογισμού. Γι’ αυτό ζητάμε άμεση αύξηση της φορολόγησης κεφαλαίου για να στηριχθεί η δημόσια υγεία και παιδεία. Επίσης ζητάμε μείωση του ΦΠΑ και των έμμεσων φόρων και αύξηση του αφορολόγητου ορίου για τους εργαζόμενους. Αυτά τα μέτρα μπορούν να λύσουν το πρόβλημα χρηματοδότησης της οικονομίας κι αποτελούν αφετηρία μιας γενναίας αναδιανομής του κοινωνικού πλούτου που έχουν ανάγκη οι εργαζόμενοι.
• καλούμε τον ελληνικό λαό να ανατρέψει τη νέα κατοχή. Να ακυρώσει τα εξευτελιστικά, αντιλαϊκά σχέδια υποταγής στο ΔΝΤ και τον μηχανισμό εξόντωσης της ΕΕ.
• Τέλος, αναγνωρίζοντας την ανάγκη διεύρυνσης του μετώπου δηλώνουμε την πρόθεσή μας να συμβάλουμε στο μέτρο των δυνάμεών μας σε κάθε ευρύτερη πρωτοβουλία που θα κινείται στην κατεύθυνση στήριξης των λαϊκών αγώνων και καταγγελίας της κυβερνητικής πολιτικής.
Αθήνα, 15 Μαΐου 2010

1. Βατικιώτης Λεωνίδας
2. Γαϊτανίδου Ευανθία
3. Γάτσιος Βασίλης
4. Γεωργίου Γιώργος
5. Γκαγκάτσος Γιάννης
6. Γρόλλιος Γιώργος
7. Διαβολάκης Θανάσης
8. Δημητούλης Δημήτρης
9. Ζέρβας Μάκης
10. Καζάκης Δημήτρης
11. Κόκκορης Μάκης
12. Κοσμάς Πέτρος
13. Κουτσομπίνα Καίτη
14. Κυράνας Μιχάλης
15. Κυριακάκης Γιάννης
16. Λάλος Κώστας
17. Μαρκέτος Σπύρος
18. Μπαλιώτης Θόδωρος
19. Μπιτσάκης Ευτύχης
20. Μωραϊτου Ευγενία
21. Παπαλεξίου Γιώργος
22. Παπανικολάου Νίκος
23. Παππάς Κώστας
24. Παυλόπουλος Γιώργος
25. Ρεκλείτης Αλέξανδρος
26. Ρούσης Γιώργος
27. Σκαμνάκης Θανάσης
28. Τασιάκος Χρίστος
29. Τρικαλινός Γιώργος
30. Χρήστου Ευαγγελία

Posted in by Πρωτοβουλία Οικονομολόγων-Πανεπιστημιακών | 0 σχόλια

Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)

Editorial

Η δυνατότητα ανατροπής του Μνημονίου και της πολιτικής που το επέβαλε, προϋποθέτουν τον προβληματισμό και τη μελέτη της νέας κατάστασης στο πεδίο της πραγματικής οικονομίας, της ζωής μας.
Σε αυτή τη σελίδα φιλοδοξούμε να φιλοξενήσουμε τις ιδέες,τις σκέψεις,τους προβληματισμούς τις θέσεις και τις αντιρρήσεις που θα δώσουν ώθηση,θα προκαλέσουν συζήτηση, θα προωθήσουν εν τέλει, τα αιτήματα του κινήματος των εργαζομένων που μάχονται την πολιτεία του ΔΝΤ της κυβέρνησης και της Ε.Ε.
Πεποίθησή μας είναι ότι προκαλώντας ρήγματα στην κυρίαρχη προπαγάνδα, αποκαλύπτοντας τη δυνατότητα μιάς διαφορετικής οικονομικής και κοινωνικής προοπτικής, τεκμηριώνοντας μία ριζοσπαστική πρόταση, βοηθάμε απο τη δική μας πλευρά την πάλη των εργαζομένων.
Πρόθεσή μας είναι να έρθουμε σε επαφή με τις αγωνίες και τους προβληματισμούς της κοινωνίας, έξω και ενάντια στις αντιπαραθέσεις και τους διαχωρισμούς που ορίζονται απο την κυρίαρχο κομματικό, πολιτικό και επικοινωνιακό καθεστώς.

Αγωνία μας είναι να συναντηθεί η πεποίθηση της γνώσης, έτσι όπως ορίζεται από την επιστημονική ερμηνεία της οικονομικής και κοινωνικής πραγματικότητας, με την αναγκαιότητα της δικαιοσύνης ,έτσι όπως κατανοούμε τις αξίες και τα οράματα για την κοινωνία που θέλουμε να ζούμε.
Κρίτήριο και όρος για αυτό το διάλογο δέν είναι η συμφωνία με το "γράμμα" των απόψεων που διατυπώθηκαν απο το κείμενο και τον προβληματισμό που ανέπτυξε η Πρωτοβουλία μας.
Κριτήριο και όρος είναι το συμφέρον της κοινωνικής πλειοψηφίας, η υπεράσπιση των δικαιωμάτων που καταργήθηκαν, των εισοδημάτων που απαλλοτριώθηκαν, των αναγκών που αμφισβητήθηκαν.
Κριτήριο είναι ο πλούτος των ιδεών που αμφισβητούν το μονόδρομο της εφαρμοσμένης πολιτικής, που ανοίγουν το δρόμο σε ανατροπές για το συμφέρον της πλειοψηφίας της κοινωνίας.

Σε αυτή τη διαδικασία θα δημοσιοποιείται τόσο μέσα από το forum προτάσεων και ιδεών για τη δράση και τη διάδοση της Πρωτοβουλίας(κόκκινο κουμπί αριστερά),όσο και μέσω e-mails που θα μας στέλνετε για μεγαλύτερα κείμενα στο nmnd.gr@gmail.com. Tαυτόχρονα μπορείτε να σχολιάζεται τα κείμενα και τα Δελτία Τύπου της Πρωτοβουλίας που θα δημοσιεύονται με τον παραδοσιακό τρόπο κάτω από κάθε ανάρτηση.

 

Copyright 2009

Design by Studio ST. Blog Templates created by Web Hosting Men.